چند كاريكاتور ...

 

عید فطر؛ عید فاتحان عرصه جهاد با نفس

ماه مبارک رمضان ضیافتی برای تناول از مائده تقوا و پایان این میهمانی خدایی، عید قبول و سپاس نعمتهای نازل شده در این ماه و عید فاتحان عرصه جهاد بر نفس است.
چهارعید در اسلام به طور رسمی وجود دارند: عید قربان، عید غدیر، عید جمعه وعید فطر. عید قربان جشن ایثار و فداکاری است و مسلمان در این رابطه به خویشتن بازمی‏گردد که آیا به باطن و ماهیت چنین عیدی ‏رسیده است ‏یا نه. آن گونه که ابراهیم خلیل (ع) قهرمان توحید رسید.
عید غدیر جشن ولایت و امامت است عید جمعه نیز بازگشت ‏به خویشتن است که نقش اساسی در پیشبرد اهداف، و وصول به مقصود دارد و به راستی که برقراری اتحاد و یکرنگی و همدلی مسلمانان، وسیعترین و ژرف ‏ترین برکات را برای آنها به ارمغان خواهد آورد.
عید فطر نیز عید کسانی است که از یک ماه رمضان بهره لازم را برده و خود را از هر آلودگی پاک کرده اند . مسلمانان در این روز در اثر یک ماه ضیافت و مهمانی خداوند به صفای باطن دست‏ یافته و در حقیقت، شخصیت واقعی خویش را بازیافته‏ اند.
فطرت پاک انسان در طول سال در اثر غبارهای جهل و نادانی و غفلت ‏به انواع گناهان و معصیتها مبتلا، از حقیقت ‏خود دور و در نتیجه دچار خود فراموشی و خدا فراموشی می ‏شود . اما با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، انسان مسلمان در پرتو فضای معنوی آن ماه و تلاش‏های خویش به یک زندگی نوین دست می‏ یابد، که می‏ توان آن را "بازگشت ‏به خویشتن‏" نامید .
در روز عید فطر گویی یک مسلمان از نو متولد می‏شود، چرا که طبق گفتار حضرت علی(ع)، روزه ‏داران در شب عید فطر از تمام آلودگی‏ها و پلیدی‏ها پاک شده‏ اند و کمترین پاداش خود را که پاکی و پاکیزگی است دریافت نموده ‏اند.
عید فطر عید بازگشت به فطرت و خویشتن است . یعنی ‏مسئله جهاد اکبر و خودسازی در ماه رمضان، انسان را به مقامی می‏رساند که ‏پرده‏های جهل، هواپرستی و خرافات و هرگونه موانع ضد فطرت، از سر راه فطرت‏ برداشته می‏شود و انسان مسلمان در این هنگام به فط‏رت ناب خود که از درون ذات ‏وجودش می‏جوشد بازمی‏گردد، همان فطرتی که آیینه صاف خدا نما و حق نما است، همان‏ پیامبر باطن که اگر از اسارت زنجیرهای جهل و هواپرستی آزاد شود، راهنمای کامل ‏و دقیق انسان به سوی کمالات بوده و موجب سعادت انسان است .

روزه و سلامت

در تمام اديان آسماني ،‌ روزه جزو احکام واجب به شمار مي رود . در تورات از روزه چهل روزه حضرت موسي و الياس و روزه سه هفته اي حضرت دانيال و روزه حضرت داوود و يونس ياد شده است . يهوديان پاي بند ، هفته اي دو روز ، روزه مي گيرند . جامع ترين و عالي ترين روزه ، روزه ماه مبارک رمضان است که در آئين اسلام بر هر مرد و زن واجد شرايط واجب است .

• رسول گرامي اسلام مي فرمايد : ( صومواتصحوا ) . يعني روزه بگيريد تا تندرست باشيد .

• در طب قديم  روزه اهميت خاصي داشته ،‌ فيثاغورث و بقراط برخي از امراض را با روزه معالجه مي کردند .

• حارث بن کلده طبيب معروف زمان بعثت رسول اکرم ( ص ) ،‌ روزه را يگانه طريق معالجه بيماريها مي دانست

• و ابن سينا فصلي از کتاب قانون را به مداوا با روزه اختصاص داده است .

• دکتر الکسي سوفورين دانشمند شهير روسي مي گويد : (( جسم به هنگام روزه به جاي غذا از مواد داخلي استفاده کرده و آنها را مصرف مي کند و بدين وسيله خود را بوسيله روزه ، پاکيزه مي سازد ))‌ .

اکثر بيماريهاي حاد و مزمن را مي توان به وسيله روزه بهبود بخشيديا از شدت آنها کاست بهترين درمان بيولوژيکي اين است که بوسيله دفع مواد مضر ، سلامت فرد را تأمين نماييم . به محض اينکه نيروهاي نوسازي موجود زنده ، در هنگام روزه فعال و آزاد بشوند ، تصفيه مواد زائد حاصل از متابوليسم ايجاد مي گردد .

رمضان ... ماه خدا

امام عسگرى از آباء و اجداد طاهرينش ، از اميرمؤ منان امام على عليه و عليهم الصلاة و السلام از پيامبر اكرم نقل مى كند:
خداى تبارك و تعالى فرمود: من سوره فاتحه الكتاب را بين خود و بنده ام تقسيم كرده ام .
پس نيمى از آن براى من ، و نيم ديگر براى بنده من مى باشد. و براى بنده من است هر چه از من طلب كند، يعنى آنچه از من بخواهد به او عطا مى كنم .
هنگامى كه عبد گويد: بسم اللّه الرحمن الرحيم
خداوند جل جلاله فرمايد: بنده من ، به نام من آغاز كرد. بر من لازم است كارهايش را به نفع او تمام كنم و نواقص امور او را تكميل نمايم و احوال او را مبارك سازم .
وقتى عبد مى گويد: الحمد لله رب العالمين
خداوند مى فرمايد: بنده ام مرا ستايش كرد و دانست كه نعمتهاى او از جانب من است ، و بلاهائى كه از او دفع مى گردد بواسطه فضل و لطف من است ، پس شما گواه باشيد كه من نعمتهاى اخروى را به نعمتهاى دنيوى او خواهم افزود، و عذاب آخرت را از او دفع مى كنم چنانچه بلاى دنيا را از او برطرف ساختم .
آنگاه كه عبد مى گويد: الرحمن الرحيم
خداوند مى فرمايد: بنده ام گواهى داد كه من رحمن ورحيم هستم . شما را گواه مى گيرم كه حظ وافر و بهره كامل از رحمت و عطاى خويش به او عنايت كنم .
زمانى كه مى گويد: مالك يوم الدين
خداوند مى فرمايد: همانطور كه بنده ام اعتراف كرد من مالك روز جزاء هستم ، من نيز حساب او را در قيامت آسان مى كنم . حسنات او را مى پذيرم و از سيئات او مى گذرم .
وقتى عبد مى گويد:اياك نعبد
خداوند مى فرمايد: بنده من راست گفت . او فقط مرا مى پرستد. شما را گواه مى گيرم كه ثوابى به عبادت او بدهم كه همه مخالفان پرستش من بر او غبطه خورند  .
هنگامى كه بنده مى گويد: اياك نستعين
خداى عزوجل مى فرمايد: بنده ام از من يارى طلبيد و به من پناهنده شد. پس شما را گواه مى گيرم كه او را در كارهايش يارى كنم و در سختيها دستگيرى نمايم .
عبد مى گويد: اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين انعمت عليهم
خداوند فرمايد :اين بخش از سوره براى بنده من است و براى اوست هر چه بخواهد. دعا يش را اجابت كنم و آرزويش را بر آورم ، و از آنچه ترسيد او را ايمن سازم